ก.พ. 4

ถ้าบอกว่า”ข้าวปุ้น” แน่นอนว่าคนไทยหลายคนอาจจะไม่รู้จัก มันก็คือ”ขนมจีน”นั่นเองครับ
ภาษาลาวเค้าเรียกแบบนี้ ในภาคอีสานของไทยก็เรียกเหมือนกัน บางพื้นที่ก็ยังเรียกว่า”ขนมเส้น”ด้วย
บ้านผมที่อุดรเรียกได้ทั้งสามอย่างเลยครับ ขอให้เข้าใจว่ามันคือสิ่งเดียวกัน
ข้าวปุ้นที่เมืองลาวก็เหมือนไทยนี่แหละครับ เติมผัก กินกับน้ำข้าวปุ้น(น้ำยา)เหมือนกัน
แต่น้ำยากะทิ สูตรชาววัง แกงเขียวหวานหรือสูตรพิเศษอื่นๆ คงไม่มีให้กินเหมือนในกรุงเทพ
ที่ลาวเค้ามีน้ำยาที่รสเผ็ดซะส่วนมาก ใส่เครื่องเทศเยอะ รสชาดเข้มข้นมากครับ

มาอยู่ญี่ปุ่นโดน เอ๊ย นานหลายปี เราก็อดคิดถึงขนมจีนไม่ได้ ต้องทำกินกันบ่อยๆ
ที่นี่เราใช้เส้น”โซเมง”ครับ ลักษณะเป็นเส้นสีขาว มัดรวมกัน เวลาลวกเสร็จแล้วก็เหมือนกันกับขนมจีนครับ หาข้อแตกต่างแทบไม่ได้
โชคดีที่โซเม็งมีราคาถูกมาก หาซื้อได้ง่าย และมีขายตลอดทั้งปี เราเลยกินกันได้บ่อย
คนญี่ปุ่นเค้ากินโซเมงกับ”สทึยุ”(ซอสญี่ปุ่น) ที่มีต้นหอมหั่นละเอียดใส่ลงไปด้วย
ผมแอบคิดว่า ทำไมญี่ปุ่นมีวิธีกินที่ไม่สร้างสรรค์เอาซะเลย กินอยู่ได้แบบเดียว
ไม่เหมือนบ้านเราที่มีกินกับส้มตำ มีน้ำยาหลากรส ไม่ก็คลุกๆกินเองตามสูตรส่วนตัว

ที่ผมได้กินบ่อยๆที่นี่คือ น้ำยาปลากับน้ำยาไก่ บางทีก็ใส่เนื้อด้วย
พี่ทองที่เค้าโชว์ฝีมือหลายครั้งบอกว่ารสชาดไม่อร่อยเหมือนทำกินที่ลาว
แต่ผมรับรองว่าอร่อยมากๆ อย่างน้อยก็ดีกว่าผมทำกินเองหลายร้อยเท่า
ทั้งๆที่วัตถุดิบมีไม่เพียงพอ แต่แกก็ทำออกมาให้อร่อยจนได้ เลื่อมใสจริงๆ

ไปเที่ยวลาวคราวหน้า จะลองชิมข้าวปุ้นของแท้ดูซักที
ใครมีโอกาสไปเที่ยวลาวก็อย่าลืมลองชิมดูนะครับ
ตามงานประเพณีต่างๆเค้าจะเตรียมไว้เป็นของอาหารต้อนรับอยู่แล้ว